Text size
തിരശ്ശീല വീണതിന് ശേഷം

Strangers on a Train — നിഴലുകളിൽ ഒപ്പുവച്ച കരാറാണിത്.

ധാർമികമായ അനിശ്ചിതത്വത്തിലൂടെയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ നിശബ്ദമായ നിരാശയിലൂടെയും സിനിമ പിരിമുറുക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതിന്റെ വേഗത കടുപ്പമുള്ളതാണെങ്കിലും ഒരിക്കലും അതിശയോക്തി കാണിക്കുന്നില്ല.

Strangers on a Train

കഥയിലെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താത്ത അവലോകനം.

രണ്ട് അപരിചിതർ പരസ്പരം കൊലപാതകങ്ങൾ നടത്താൻ സമ്മതിക്കുന്നു, ഒരു ചങ്ങലയും നിയന്ത്രിക്കാനോ രക്ഷപ്പെടാനോ കഴിയാത്ത സംഭവങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു. അവരുടെ സമ്മതം അജ്ഞാതത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളുടെ ഭാരം അവഗണിക്കുന്നത് അസാധ്യമായിത്തീരുന്നു. സിനിമയുടെ ഘടന ഓരോ കഥാപാത്രവും സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളാൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു.

ഹിച്ച്കോക്ക് പ്രേക്ഷകരെ കഥാപാത്രങ്ങളെ കുറിച്ച് അജ്ഞരാക്കുന്നു, മെലൊഡ്രാമ ഒഴിവാക്കുന്നു. സംഭാഷണം വളരെ കുറവാണ്, പക്ഷേ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പറയാത്ത പിരിമുറുക്കവും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞതാണ്. ഈ സിനിമ ചെറിയ പ്രവര് ത്തനങ്ങളില് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു, ധാർമ്മിക തീരുമാനങ്ങള് യഥാര് ത്ഥവും വ്യക്തിപരവുമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നു.

ഫാർലി ഗ്രേഞ്ചർ ആഴത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥത മറയ്ക്കുന്ന ശാന്തതയോടെയാണ് തന്റെ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, അത് അവനെ സഹാനുഭൂതിയും അസ്വാസ്ഥ്യവും ഉണ്ടാക്കുന്നു. റോബർട്ട് വാക്കറുടെ പ്രകടനം പ്രത്യേകിച്ചും ഭയാനകമാണ്. ഓരോ വരിയിലും ഭീഷണിയും സൌന്ദര്യവും സമതുലിതമാക്കുന്നു. റൂത്ത് റോമന് സിനിമയുടെ വൈകാരിക ഭാരം വഹിക്കുന്നു, ഒരിക്കലും ഒരു നിഷ്ക്രിയ വ്യക്തിയായി മാറാതെ.

സിനിമയുടെ നിയമങ്ങളില് നിന്നാണ് ഈ ആവേശം വരുന്നത്, ഷോക്കുകളില് നിന്നോ, അതിശയകരമായ രംഗങ്ങളില് നിന്നോ അല്ല. ചിലപ്പോള് ധാർമിക ചോദ്യങ്ങള് ഒരു വൈകാരിക അനുഭവത്തെക്കാള് ഒരു പസിൽ പോലെയാണ്. പക്ഷെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി അത് പ്രേക്ഷകരെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ തകർച്ചയിൽ പങ്കാളികളാക്കുന്നു എന്നതാണ്.

1951 · ഇംഗ്ലീഷ്. സിനിമയുടെ വിവരങ്ങൾ · പോസ്റ്ററിന്റെ ഉറവിടം · ചിത്രത്തിന്റെ അവകാശം അതിന്റെ ഉടമകൾക്കാണ്.

8/10
എന്റെ വിലയിരുത്തൽ

ധാർമികമായ അനിശ്ചിതത്വത്തിലൂടെയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ നിശബ്ദമായ നിരാശയിലൂടെയും സിനിമ പിരിമുറുക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതിന്റെ വേഗത കടുപ്പമുള്ളതാണെങ്കിലും ഒരിക്കലും അതിശയോക്തി കാണിക്കുന്നില്ല.

— Desly