ഒരു മരപ്പണിക്കാരന്റെ മകനുമായുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ പാരമ്പര്യവും മാറ്റവും തമ്മിലുള്ള പിരിമുറുക്കം പരുമ്ഥാചൻ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. സിനിമയുടെ വൈകാരികത അതിന്റെ പ്രകടനങ്ങളാലും കഥ പറയുന്നതിലെ താളത്തിലുമാണ്.
കഥയിലെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താത്ത അവലോകനം.
ഒരു വിദഗ്ധ കരകൌശലക്കാരനും പാരമ്പര്യത്തെ തള്ളിക്കളയുന്ന മകനും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ് പെരുമ്തഖാന്റെ ഹൃദയഭാഗം. അജയന് അവരുടെ പോരാട്ടത്തെ വ്യക്തിപരവും തലമുറകളുടേയും പോരാട്ടമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ചെറിയ തീരുമാനങ്ങളില് നിന്നും, തെറ്റായ ധാരണകളില് നിന്നും, വൈകാരിക അകലം സ്വാഭാവികമായി വളര് ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
എഴുത്ത് പിതാവിന്റെ അഭിമാനത്തിനും മകന്റെ നിരാശയ്ക്കും തുല്യമായ ഭാരം നൽകുന്നു, അവരുടെ നിലപാടുകളിൽ പൂർണ്ണമായും ശരിയോ തെറ്റോ തോന്നുന്നില്ല. ഈ സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് ആ നാടകം അധികാരത്തിനെതിരായ മത്സരത്തിന്റെ ലളിതമായ കഥയാകാതിരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്. ഇരുപക്ഷവും സഹാനുഭൂതിയോടെ കാണിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് അപകടം യഥാർഥമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
പിതാവിന്റെ പാരമ്പര്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ പ്രശാന്ത് തന്റെ റോളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. അവന്റെ പ്രകടനം മകന് അടിയന്തിരമായി തീരുമാനമെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു, അത് അവനെ ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വേദനിപ്പിച്ചാലും.
പിതാവിന്റെ നിശബ്ദമായ മാന്യത, സൂക്ഷ്മമായ ഭാവങ്ങളിലൂടെയും നിയന്ത്രിത ചലനങ്ങളിലൂടെയും പ്രകടമാകുന്നു. അജയന്റെ സംവിധാനം, മൌനവും മറന്നുപോയ വാക്കുകളും ഒരു അഗാധം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, മെലഡ്രാമയില്ലാതെ വൈകാരിക താളം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
പുതിയ സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് സിനിമയുടെ താളം ടെൻഷൻ നിമിഷങ്ങളെ പരിഹരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു, പ്രേക്ഷകർക്ക് വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വിള്ളൽ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യാൻ സമയം നൽകുന്നു. ഈ ചലനം നാടകത്തെ കാഴ്ചയല്ല, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാക്കുന്നു, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ കഥയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.
ഒരു മകൻ തനിക്കായി നിശ്ചയിച്ച പാതയിൽ നിന്ന് വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ഈ സിനിമ ചോദിക്കുന്നു, ആ വളർച്ച വളരെ ഉയർന്ന വിലകൊടുക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്. ഒരു പക്ഷം ചേരാനോ, പകരം അവരുടെ വികാരപരമായ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഭാരം വഹിക്കാനോ പെരുമതച്ചന്റെ ശക്തി നിഷേധത്തിലാണ്.
1990 · Malayalam. സിനിമയുടെ വിവരങ്ങൾ · സിനിമയുടെ വിവരങ്ങൾ · പോസ്റ്ററിന്റെ ഉറവിടം · ചിത്രത്തിന്റെ അവകാശം അതിന്റെ ഉടമകൾക്കാണ്.
ഒരു മരപ്പണിക്കാരന്റെ മകനുമായുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ പാരമ്പര്യവും മാറ്റവും തമ്മിലുള്ള പിരിമുറുക്കം പരുമ്ഥാചൻ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. സിനിമയുടെ വൈകാരികത അതിന്റെ പ്രകടനങ്ങളാലും കഥ പറയുന്നതിലെ താളത്തിലുമാണ്.
— Desly