Text size
തിരശ്ശീല വീണതിന് ശേഷം

Incendies — പറയാത്തതിന്റെ ഭാരം

ക്ഷമയുള്ള സംവിധാനവും ശക്തമായ അഭിനയവും താങ്ങുന്ന കുടുംബനാടകം. വൈകാരികഭാരം മിക്കവാറും സമ്പാദിച്ചെടുക്കുന്ന കഠിനമായ അനുഭവം.

Incendies — the weight of what goes unsaid

കഥയിലെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താത്ത അവലോകനം.

Incendies നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ഇടം നൽകുന്നു. മറുപടിക്കുമുമ്പുള്ള മടിയും ഉത്തരം പറയാൻ കഴിയാത്ത ഭാവവും കുടുംബചരിത്രത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തേക്കാൾ എന്നെ ആകർഷിച്ചു.

അമ്മയുടെ ഭൂതകാലത്തിനും മക്കളുടെ അന്വേഷണത്തിനുമിടയിൽ Denis Villeneuve വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. കാലമാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; വെറുതെ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നില്ല. കഥയുടെ ഘടനയ്ക്കടിയിൽ മറ്റൊരാളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യനുണ്ട്.

Lubna Azabal ആണ് പ്രധാന കരുത്ത്. സംഭാഷണം കുറവായിരിക്കുമ്പോഴും Nawal-ന് ഉറച്ച സാന്നിധ്യം നൽകുന്നു. രംഗത്തിന്റെ ഗൗരവം കൂട്ടാനുള്ള ഉപാധിക്കുപകരം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ദുരിതമായി അത് അനുഭവപ്പെടുന്നു.

അക്രമം കണ്ടിരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്; സിനിമ പലപ്പോഴും ഇടവേള നൽകുന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ കഥ അധികം കൃത്യമായി ക്രമീകരിച്ചതായി തോന്നുന്നു. മുഖവും ഇടവേളയും അടുത്ത വാക്കിനായുള്ള തിരച്ചിലുമുള്ള ശാന്തരംഗങ്ങളെയാണ് കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ചത്.

8/10. നിയന്ത്രിത സംവിധാനവും മികച്ച കേന്ദ്രപ്രകടനവും വൈകാരിക പ്രയത്നത്തെ വിലപ്പെട്ടതാക്കുന്നു. മുൻകൂട്ടി കഥ വായിക്കുന്നത് പരമാവധി ഒഴിവാക്കാം.

സംവിധാനം: Denis Villeneuve · 2010 · ഫ്രഞ്ച് / അറബി. സിനിമാവിവരങ്ങൾ · പോസ്റ്ററിന്റെ ഉറവിടം. ചിത്രങ്ങളുടെ പകർപ്പവകാശം അതത് ഉടമകൾക്കാണ്.

8/10
എന്റെ വിലയിരുത്തൽ

ക്ഷമയുള്ള സംവിധാനവും ശക്തമായ അഭിനയവും താങ്ങുന്ന കുടുംബനാടകം. വൈകാരികഭാരം മിക്കവാറും സമ്പാദിച്ചെടുക്കുന്ന കഠിനമായ അനുഭവം.

— Desly